یکی‌ از عادی‌ترین اثرات آلودگی هوا کاهش قابلیت دید به دلیل جذب و پراکندگی نور توسط ذرات معلق مایع و جامد در هواست. قابلیت دید اصولاً تحت تأثیر ذرات ریزی است که از واکنش‌های فاز گازی در آتمسفر تشکیل می‌شوند. اگرچه ملکول‌ها مستقیماً دیده نمی‌شوند، اما دی‌اکسیدکربن، بخار آب و ازون در غلظت‌های بالا خصوصیات جذب وانتقال نور را در آتمسفر تغییر می‌دهند. در سال‌های اخیر کوشش‌های زیادی انجام شده تا ارتباط بین غلظت ذرات معلق آلاینده را با خصوصیات نوری ستون‌های دود مختلف نشان دهند. کاهش قابلیت دید تنها از نظر زیبایی‌شناسی غیرقابل پذیرش نیست، بلکه اثرات روانی نیز بر افراد دارد. به علاوه، کاهش شدید قابلیت رویت می‌تواند برای سلامتی خطرناک باشد.